ماه شبهای مرا

                  شادی لبهای ترا

                         چه کسی سوخته ست

 شوق فردای مرا

            دشت دیروز ترا

                  چه کسی می شکند

                           بغض خاموش مرا 

چه کسی می شنود

          گریه و آه ترا

                  سبد خاطره ها

                             پر شد از 

خلوت نور

          پرشد از

               مکر و فریب

                      چه کسی می دزد

ماه شب های ترا

         شعر ٍ فردای مرا

                  چه کسی میخواند

                            درد پنهانی ما را 

در شب

    چه کسی خواهد گفت

                   غم تنهائی ما را

                                 در صبح

باز هم میروئید

          ساقه ی نرم گلی

                    روی هر کاکل باد

                               باز هم می شکفد 

نغمه ای بر لب یار

                چه کسی میداند

                       راز پنهان شده ی

                                    هر گل سرخ

             چه کسی می ماند  

                             روی اندیشه ی یاد...