ღ من و ماه ღ

شوق

doshvar — Tue, 26 Aug 2008 20:08:12 GMT

می آیی ...

با خواهش این و آن...

در پوشش آرزوهای دیگران...

می روی...

با هزار آرزوی گران...

برای خود...

نه برای دیگران!!

گداجا ....

doshvar — Thu, 14 Aug 2008 11:55:18 GMT

در راستاي اينکه آقاي احمد خرم، وزير سابق راه و ترابري در یکی از مصاحبه هایش گفته بود که « زماني حقوق کارکنان وزارت راه و ترابري اينقدر کم بود که به آنجا گداجا مي گفتند.»

اسامي زير براي سازمانها و نهادهاي مختلف کشور پيشنهاد مي شود :

بلاجا : قوه قضائيه ( بخاطر اينکه اگر هر کسي دچاراين بلاي غيرآسماني شود، تا اطلاع ثانوي هيچ راه حلي ندارد.)

ثناجا : مجلس شوراي اسلامي( بخاطر ثنا و ستايش بي دريغ و هر روزه مجلس از دولت)

عباجا : شوراي نگهبان ( نيازي به توضيح نمي بينم، بدون شرح!)

صداجا : کابينه دولت جمهوري اسلامي ايران( بخاطر اينکه در آن وزراي محترم با يک مشت سروصدا و سخنراني ، فکر مي کنند که دارند مملکت را اداره مي کنند.)

عزاجا : صدا و سيما ( نياز به توضيح ندارد، تلويزيون را روشن کرده و کانالها را نگاه کنيد و اگر حالت غم و گريه و عزا بر شما مستولي نشد، نام ديگري انتخاب کنيد.)

هواجا : شوراي تشخيص مصلحت ( به دليل سياست هاي یک بام و دو هوا )

نواجا : ... ! ( فکر کنم هر کسي با پاي برهنه وارد آن مي شود و بعد از مدت کوتاهي به نان و نوايي مي رسد )

اداجا : شوراي امنيت ملي ( بخاطر اينکه هر روز يک ادا و اصولي از خودش صادر کرده و هفته بعد يک اداي ديگر در مي آورد.)

قضاجا : وزارت ارشاد ( که با تلاشي بي وقفه به تمام آثار هنري و فرهنگي ايران قضاي حاجت کرده و تلاش مي کند تا رنگ و بوي ويژه اي را در هنر و فرهنگ ايران منعکس کند.)

فضاجا : وزارت علوم و آموزش عالي ( بخاطر يک وزير نابغه که بايد مدير ناسا مي شد، ولي براي پيشرفت علمي مملکت قبول کرد که وزير علوم شود و عملا کاري مي کند که همه دانشجويان باهوش مملکت از کشور پرواز کنند و به اروپا و آمريکا و کره مريخ بروند.)

چراجا : وزارت اطلاعات ( مرکز چون و چراي مملکت که وقتي از کسي سوال مي کند طرف دوماهه ده کيلو وزن کم مي کند.)

رياجا : وزارت آموزش و پرورش جمهوري اسلامي( بخاطر تلاش بي وقفه وزارتخانه مذکور براي اينکه تا مي تواند کاري کند که بچه ها از سن هفت سالگي ياد بگيرند از خودشان چهره ديگري نشان بدهند.)

دعاجا : سازمان هواپيمايي جمهوري اسلامي( بخاطر اينکه هر مسافري که سوار هواپيماهاي ايراني مي شود بايد از اول تا آخر پرواز دعا بخواند تا احتمالا اگر سقوط نکرد، با تاخير به مقصد برسد.)

صفاجا : سازمان ورزش کشور( بخاطر اينکه مدیران و مسئولینش در آن صفا مي کنند و به سفر فرنگ مي روند و با ورزشکاران بدبخت مملکت عکس مي گيرند و هر بلايي هم سر ورزش بيايد، براي شان مهم نيست.)

نماجا : مرکز آمار ايران ( بخاطر نمايش و ارائه آمارهاي عجيب و غريب از پيشرفت هاي اخير اقتصادي مملکت)

جفاجا: سازمان زندانهاي کشور ( بخاطر اينکه در جريان بازجويي و نگهداري زندانيان کاري مي کنند که آنها بخوبي وزن کم کرده و رژيم خودشان را حفظ کنند.)

شناجا: وزارت امورخارجه ( که هر روز يک جور زيرآبي مي رود و آب را گل آلود مي کند تا از آب گل آلود ماهي بگيرد.)

شفاجا: سازمان راهنمايي و رانندگي کشور( که مسووليت جلوگيري از عمر طبيعي ملت ايران و تامين مجروح و بيمار را براي بيمارستان ها و شفاخانه هاي کشور به عهده دارد.)

غم

doshvar — Tue, 29 Jul 2008 21:38:18 GMT

كاش روياهايمان روزي حقيقت مي شدند

تنگناي سينه ها دشت محبت مي شدند

سادگي ، مهر وصفا قانون انسان بودن است

كاش قانون هايمان يكدم رعايت مي شدند

اشكهاي همدلي از روي مكر است و فريب

كاش روزي چشمهامان با صداقت مي شدند

گاهي از غم مي شود ويران دلم ، اي كاش

بين دلها غصه ها مردانه قسمت مي شدند

انسان

doshvar — Fri, 11 Jul 2008 13:27:50 GMT

دوست داشتن بهانه ايست براي زندگي كردن .انسانها آن هنگام كه به هم دروغ مي گويند چه زيبا مي شوند .آن هنگام كه در پس چهره شان كوهي از ريا برپا داشتند .آنان حتي دروغ هاي خود را باور مي كنند .آبا باز زيستن زيباست؟؟

آيا خداوند زندگي را زشت آفريد ؟؟

مگر نه اين كه او مظهر كمال است ، پس چگونه مي تواند زشتي بيافريند؟!

نه . نه. زندگي را انسان آفريد ...گناه را هم ...

انسان زمين را از زمين گرفت و ماه را از ماه ...

و كارها را دو قسمت كرد : نيك و بد .و انسانها را سياه و سپيد

و آنان كه آرام دراز كشيده بودند را مرده

و آنان كه لاشه هاي خود را بر دوش مي كشيدند زنده

{ به راستي كه بسياري قبل از اين كه به دنيا بيايند مرده اند }

حيوانات بي گناه را اهلي و وحشي { و كدامين حيوان از انسان وحشي تر است }

همه را ، همه را اين انسان والا آفريد .

و گرنه اين جهان همه وجود خداوند است و عاريست از نامها ،

كه او مردگان را مرده نمي پندارد .

و ياد مي آورم هنگامي كه خدا انسان را ناميد و به او گفت: تو را انسان مي نامم زيرا كه فراموش كاري .

به راستي او اين آفريده مخصوص را مي شناخت .

مگر نه اين است كه همه فرياد قالو بلي را از ياد برده ايم ...

و به ياد مي آورم آن كلمه كوچك را { دوست داشتن }

مگر نديدي مادرم را به نسيم فراموشي مي سپارم .

ديگر تو را لازم نيست فراموش كنم تو خود از يادم مي روي.

مي دانم، مي دانم، حتي تو { وشايد مخصوصا تو } حرفهايم را باور نمي كني .

و از دوستم مي شنوم : عاقبت انسان تولد و مرگ را در اختيار خود در مي آورد و به جاودانگي مي رسد .

من زندگي جاويدان را نمي خواهم ، حتي اين زندگي كوتاه را نيز .

مرا چند روزي دور از خود و هر آنچه كه به خود مربوط است دور بودن به ...

و بعد چه لذت بخش است مرگ

اين جام شوكران را تا انتها سر خواهم كشيد ...

توضيح : از تمام دوستاني كه اين نوشته باعث ناراحتي شان شد معذرت مي خواهم. من ناچار به نوشتن بودم. من خود آن قاضي گناهكارم .

در دل خاک

doshvar — Thu, 03 Jul 2008 18:41:18 GMT

زندگي دفتري از خاطرهاست ...

يک نفر در دل شب ،

يک نفر در دل خاک ...

يک نفر همدم خوشبختي هاست ،

يک نفر همسفر سختي هاست ،

چشم تا باز کنيم عمرمان مي گذرد...

ما همه همسفريم

آدمیت!

doshvar — Wed, 11 Jun 2008 20:49:18 GMT

از همان روزی که دست حضرت " قابیل"

گشت الوده به خون حضرت "هابیل"

از همان روزی که فرزندان "ادم "

- صدر پیام اوران حضرت باری تعالی-

زهر تلخ دشمنی در خونشان جوشید

ادمیت مرد!

گر چه ادم زنده بود

از همان روزی که "یوسف" را برادر ها به چاه انداختند

از همان روزی که با شلاق و خون دیوار چین را ساختند

ادمیت مرده بود

بعد دنیا هی پر از ادم شد و این اسیاب

گشت و گشت

قرن ها از مرگ ادم هم گذشت

ای دریغ

ادمیت بر نگشت!

قرن ما

روزگار مرگ انسانیت است!

سینه ی دنیا زخوبی ها تهی است

صحبت از ازادگی پاکی مروت ابلهی است

صحبت از موسی و عیسی و محمد نا بجاست

قرن موسی چمبه ها است !

من که از پژمردن یک شاخه گل

از نگاه ساکت یک کودک بیمار

از فقان یک قناری در قفس

از غم یک مرد در زنجیر

حتی قاتلی بر دار!

اشک در چشمان و بغضم در گلوست

وندرین ایام زهرم در پیاله زهر مارم در سبوست

مرگ او را از کجا باور کنم؟

صحبت از پژمردن یک برگ نیست

وای! جنگل را بیابان می کنند!

دست خون الود را در پیش چشم خلق پنهان می کنند

هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا

انچه این نامردمان با جان انسان می کنند

صحبت از پژمردن یک برگ نیست

فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست

فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست

در کویری سوت و کور

در میان مردمی با این مصیبت ها صبور

صحبت از مرگ محبت مرگ عشق

گفت و گو از مرگ انسانیت است!

فریدون مشیری

انسان

doshvar — Thu, 22 May 2008 21:40:18 GMT

بی وفا دنیا ، به تو آلوده ایم

وَه چگونه اینچنین آسوده ایم ؟

مَأمَن از کف بداده رفته از خاطر دگر

تا به کی مَر ساکن این خانه ی فرسوده ایم ؟

درمیان این همه حیوان چو حیوان گشته ایم

اندر آن جمع ملائک ، آآآآه ، انسان بوده ایم

آآآآآه انسان بوده ایم...

چون تو در عالم نباشد

doshvar — Fri, 02 May 2008 14:27:18 GMT

تو را نادیدن ما غم نباشد

که در خیلت به از ما کم نباشد

من از دست تو در عالم نهم روی

ولیکن چون تو در عالم نباشد

عجب گر در چمن برپای خیزی

که سرو راست پیشت خم نباشد

مبادا در جهان دلتنگ رویی

که رویت بیند و خرم نباشد

من اول روز دانستم که این عهد

که با من می‌کنی محکم نباشد

که دانستم که هرگز سازگاری

پری را با بنی آدم نباشد

مکن یارا دلم مجروح مگذار

که هیچم در جهان مرهم نباشد

بیا تا جان شیرین در تو ریزم

که بخل و دوستی با هم نباشد

نخواهم بی تو یک دم زندگانی

که طیب عیش بی همدم نباشد

نظر گویند سعدی با که داری

که غم با یار گفتن غم نباشد

حدیث دوست با دشمن نگویم

که هرگز مدعی محرم نباشد

رفتار و حرکات

doshvar — Tue, 22 Apr 2008 15:23:18 GMT

شما می توانید زبان بدن خود را تغییر دهید، اما این هم مثل یاد گرفتن هر چیز جدید دیگر زمان می برد

می توانید در جلو آینه تمرین کنید. ممکن است اینکار به نظرتان کمی مسخره و احمقانه بیاید، اما مطمئن باشید که کسی نگاهتان نمی کند. درعوض باعث می شود قبل از رفتن در جلسات و مجامع عمومی و برخورد با افراد، کمی پیش خودتان تمرین کرده و آماده شوید.

نکته دیگر این است که چشمانتان را ببندید و طریقه نشستن و ایستادنتان را در ذهن خود مجسم کنید تا اطمینان بیشتری به خود و آرامش پیدا کنید. آنطور که دوست دارید خودتان را در ذهنتان مجسم کنید و بعد سعی کنید آن را به مرحله عمل درآورید.

۱. دست ها یا پاهایتان را ضربدری قرار ندهید – مطمئناً تا به حال شنیده اید که این قرار دادن دستهایتان به صورت ضربدری (همان دست به سینه) باعث می شود دیگران تصور کنند حالت دفاعی به خود گرفته اید. حال باید بدانید که قرار دادن پاها نیز در همین وضعیت چنین فکری را ایجاد می کند. پس سعی کنید همیشه دست ها و پاهایتان را باز قرار دهید.

2. ارتباط چشمی برقرار کنید، اما به دیگران زُل نزنید – اگر با افراد مختلفی در حال صحبت هستید، برای ایجاد ارتباطی بهتر با همه ی آنها به یک میزان ارتباط چشمی برقرار کنید و ببینید به حرفهایتان گوش می دهند یا نه. اما برقرار کردن ارتباط چشمی بیش از انداره به طرف مقابل احساس خوبی منتقل نمی کند. نداشتن ارتباط چشمی هم باعث می شود خودتان احساس ناامنی کنید. اگر تابه حال عادت نداشته اید که موقع حرف زدن با طرف مقابلتان ارتباط چشمی برقرار کنید ممکن است در اول کار کمی برایتان دشوار باشد، اما با تمرین بیشتر به آن عادت می کنید.

3. مکان بیشتری را اشغال کنید – مثلاً اگر موقع نشستن یا ایستادن پاهایتان را کمی فاصله بدهید و از هم باز نگاه دارید، نشان می دهد که اعتماد به نفس زیادی دارید و از خودتان کاملاً مطمئنید.

4. شانه هایتان را رها کنید – وقتی احساس فشار می کنید، این احساس بیش از همه جا در شانه های شما جمع می شود. ممکن است کمی بالاتر از حد معمول قرار بگیرند. سعی کنید شانه هایتان را شل و آزاد کنید. آنها را کمی تکان داده و کمی عقب ببرید.

5. وقتی طرف مقابلتان صحبت می کند شما با تکان هاي سر او را تصدیق کنید – انجام هرازگاه این کار باعث می شود طرف مقابلتان حس کند که به حرفهایش گوش می دهید. اما اغراق نکنید.

6. دولا و خمیده ننشینید، صاف بنشینید – اما در حالت ریلکس و آرمیده نه در فشار.

7. خم شوید، اما نه خیلی زیاد – اگر می خواهید به طرف مقابلتان نشان دهید که به صحبت هایش علاقه مندید، کمی به سمت آن فرد خم شوید. اگر می خواهید به دیگران نشان دهید که اعتماد به نفس دارید و از خودتان مطمئن هستید، کمی به عقب خم شوید. اما در این خم شدن ها اغراق نکنید. خم شدن بیش از اندازه به جلو شما را محتاج و نیازمند به طرف مقابل نشان می دهد و خم شدن بیش از اندازه به عقب باعث می شود فردی خودخواه و متکبر به نظر برسید.

8. لبخند بزنید و بخندید – یادتان باشد، خیلی خودتان را جدی نگیرید. راحت بنشینید و وقتی کسی حرف خنده داری می زند لبخند بزنید و بخندید. اگر فرد مثبتی باشید، دیگران تمایل بیشتری برای حرف زدن و مراوده با شما خواهند داشت. اما اولین نفری نباشید که به لطیفه های خودش می خندد، چون باعث می شود فردی عصبی و نیازمند توجه به نظر برسید. وقتی به کسی معرفی می شوید لبخند بزنید اما این لبخند را خیلی ادمه ندهید چون دورو به نظر خواهید رسید.

9. به صورتتان دست نزنید – اینکار باعث می شود عصبی جلوه کنید و حواس شنونده ها و مخاطبینتان را نیز منحرف می کند.

10. سرتان را بالا نگاه دارید – چشمانتان را به زمین ندوزید، با اینکار خجالتی و نامطمئن به نظر خواهید رسید. سرتان را مستقیم و بالا نگاه دارید و چشم هایتان را به افق روبرویتان بیندازید.

11. کمی حرکاتتان را کندتر کنید – اینکار دلایل مختلفی دارد. اگر آرام تر راه بروید، مطمئن تر و با اعتماد به نفس تر به نظر می رسید. اگر کسی شما را خطاب می کند، به سرعت سرتان را به جهت او برنگردانید، کمی آرامتر به سمت صدا برگردید.

12. بی قرار نباشید – از حرکات تیک دار و عصبی مثل تکان دادن پا یا زدن روی میز با انگشت ها اجتناب کنید. این حرکات موقع صحبت کردن حواس طرف مقابلتان را پرت می کند و شما را فردی بی قرار و ناآرام نشان می دهد. روی حرکاتتان تمرکز داشته باشید.

13. از دستهایتان با اطمینان بیشتری استفاده کنید – به جای ضرب گرفتن با دستانتان یا دست کشیدن روی صورتتان، سعی کنید از آنها برای کمک به رساندن مطلبی که در موردش صحبت می کنید استفاده کنید. از دست ها برای توصیف چیزهای مختلف یا تاکید در حرفی که می زنید می توانید استفاده کنید. اما زیاد از آنها استفاده نکنید چون باعث پرت کردن حواس شنونده می شود. کنترل دست هایتان باید در دستتان باشد!

14. گیلاس نوشیدنیتان را کمی پایینتر بگیرید – گیلاس نوشیدنیتان را جلو سینه تان نگیرید. نه تنها گیلاس نوشیدنی بلکه هر چیز دیگر را در جلوی سینه نگیرید چون شما را در حالت دفاعی قرار می دهد. در عوض آن را کمی پایینتر آورده و در اطراف پاهایتان قرار دهید.

15. ستون فقراتتان تا پشت سرتان ادامه دارد – بعضی از افراد عادت دارد صاف و مستقیم و در حالتی بسیار خوب بنشینند اما گردنشان را رها می کنند و باعث میشود سرشان کمی از بدنشان جلوتر بیاید. این افراد باید بدانند که ستون فقراتشان تا ابتدای گردنشان نیست بلکه تا پشت سرشان ادامه دارد. از اینرو برای داشتن حالتی بهتر، خوب است که تا انتهای ستون فقرات خود را صاف و مستقیم نگاه دارید.

16. خیلی نزدیک نایستید – همه ی آدم ها اگر مخاطبشان خیلی نزدیکشان باشد، زود خسته می شوند. اجازه بدهید مخاطبتان حریم شخصی خود را حفظ کند و به آن تجاوز نکنید.

17. آینه – معمولاً وقتی دو نفر رابطه ی نزدیکی با هم داشته باشند و خوب با هم ارتباط برقرار کنند، بعد از مدتی ناخودآگاه زبان بدن همدیگر را کپی می کنند. مثلاً اگر طرف مقابل به جلو خم شود، شما هم به جلو خم می شوید. اگر دستش را روی پایش بگذارد شما هم همین کار را می کنید. اما حواستان باشد که این واکنش ها را لافاصله انجام ندهید و همه ی این رفتارها را کپی نکنید.

18. رفتاری خوب ومناسب داشته باشید – رفتاری مثبت، آرام، و باز داشته باشید. احساس و زبان بدن شما تاثیری متقابل بر هم دارند. فکر کنید تا حرکاتی مثبت داشته باشید!

فقر؟!

doshvar — Fri, 11 Apr 2008 21:00:18 GMT

خداوندا

اگر روزي بشر گردي

ز حال ما خبر گردي

پشيمان مي شوي از قصه خلقت

از اين بودن از اين بدعت

خداوندا

نمي داني که انسان بودن و ماندن در اين دنيا

چه دشوار است

چه زجري مي کشد آنکس که انسان است و از احساس

سرشار است .

مرحوم شریعتی